Okuduğum yazılar sevgiyi tek sevmek olarak geçiyor genellikle... Birini çok sevdiniz, hayata birlikte devam ettiniz, sevgi bitti...
Zamanla başka birini sevdiniz, peki ne olacak şimdi... Sevmek her zaman masum olmayabilir mi acaba? Birilerini acıtabilir mi? Kişiler ve koşullar uygun değilse?
Sevmek uygun koşullarda ve uygun kişiye oldugunda makbul, onun dışında suç, yanlış, yasak olabiliyor... Sevmek kendi içinde güzellik ama...
Her zaman sevmek övgü ya da yaşanabilir bir durum olmayabiliyor. Sevdiğin bile zarar görmeme nedeniyle itebiliyor seni...
Sevmek dille anlatıldıgı gibi her zaman sevgiyle yaşanmayabiliyor... Birinin sevgisinden diğeri zarar görebiliyor hatta seven bile zarar görebiliyor. Sevgiyi destekleyen çok gibi görünsede, yaşananlar öyle değildir...
Hayattaki koşullara uygun olmadıgında ilk terkedilen sevgi olabiliyor... Daha önemli olan gerekçeler vardır hep... Mesela; çevrem ne der... Kimi yaşı bahane eder, kimi komşum ne der...
Sevgi her zaman kabul görmez, hatta kaçılır bazen, sevene acınır, beklemeyi göze alana acınır, deli denir...
Sanırım uygun kişi ve koşullarda sevgi makbuldur... Anlatılanlar omu acaba... Sabretmeyi, çok şeyi göze almayı atlıyoruz...
Sevgi şu anki gözlemlerimle, gerçekçi olmamakla aynı bakış açısında, somut kavramlar, soyut olanları genellikle bu şekilde eziyor...
Öneriler şöyle, gerçekci ol, sevgi herşey değil, sevgi karın doyurmaz, sevgi biter bir gün, sevgi nedir peki?
Sevgi masum duyguların toplandıgı bir his... Belki bugünkü yaşam koşullarında geçerli değil....!
Tehlikeli olanda bu, karşı tarafa sevgiyle değilde, materyalist bakılıyor, sorun bu galiba, çıkarlara uygun değilse, sevmeyi anlamak bir yana, sevgi hissedilmeden, diğer özellikler uygunsa bir arada olma şansı veriliyor...
Sevende duygu masturbasyonu yapmak zorunda kalıyor...
İlk bakışta çogunluk sevgiden yana, garip bir durum var... İlişkilerin nedeni sevgi değil!
Ben bu durumu şöyle açıklayabiliyorum, diğer beklentiler ya da özellikler varsa, üstünede sevgi fena olmaz bakışı...
Ama birliktelik tercihi sevgi olmuyor...
Bir kez sevdin, birliktesin...
Bir daha seversen, ya da sevilirsen? ? Suça iştirak etmiş oluyorsun, suç işliyorsun...
Tercih sevgisizliktir bu koşullarda, artık toplum oluyorsun niyeyse, seni herkes benimsemeli, sevmeli, karmaşık bir durumdur bu!
Sevgi ilk birliktelik nedeni değildir artık, duygular köreltilir, toplum çevre öyle bekliyordur... Bakın kaç kişi sevgisini seçmiştir, seçenlerde itilmiştir, cesaret ister, çok sevmek ister...
Kişi sevgiye değil, topluma hizmet eder... Yargılanmak istemez, savaş istemez, kolay kabul ister... Sevemez, seveni istemez...
Sevgi bazen risklidir bu nedenlerle... İstenmez, reddedilir, kıymetli olmaz, gidersin söyleyemeden, paylaşamadan, kalmak üzer, reddedilmek üzer...
Sevgiyi, seveni, sevilenini şanslı görsekte, toplum olarak sevgisizliğe bir teşvik ederiz... Onları bazen reddederek...
Sevgi son istenen oldu... Son desteklenen oldu...
Beklentiler sevmeyi bilmek değil, başka özellikler oldu...
Sevgi şiirlerde, şarkılarda, yazılarda yaşamaya mahkumdur... Özlenen ama istenmeyen bir duygu oldu...
İstenmeyen bu duyguyu yalanda olsa sanalda olsa, bir an yaşayabilmek arzusu ile ilişkiler savunulmaz, kabul edilemez boyutta her gün başka biri yaşanır oldu... Aslında hepsindeki arayış, sıcaklık, aşk, sevgi, içtenlik, tatlı söz...
Kendimizi kandırmaya devam ettiğimiz sürece, ilişkiler görünürde sağlam gibi olsada insani ihtiyaç olan sevilme duygunu atamayız...
Sevgiye izin verebilirsek, ilişkiler insani olabilir...
http://blog.milliyet.com.tr'den alıntıdır
