Ellerim önümde açık,
Gözlerim kapalı.
Dizlerim bükük,
Başım eğik...
Sözlerim kırık,
Kelimeler yabancı,
Bilmediğim birine...
Işık yok!
Sadece karanlık,
Sadece yalnızlık...
Ama beni benden alıyor;
Sözlerim, bakışım,
Ellerim önümde açık,
Düşünmeden sarf ediyorum;
Kelimeler anlamsız,
Ya da anlayamayacağım hiç;
O kadar anlamlı...
Ellerim önümde açık,
Gözlerim kapalı.
Dizlerim bükük,
Başım eğik...
Dualarım geceye!
Hatırladığım kadarıyla yazdığım ilk şiir, ya da öyle birşey. Sanırım o zamanlar imla işaretleriyle anlamları daraltıyordum.