Dalgakıran

[Gri]

Karşımda duran soğuk, yüzsüz kayalar
Ne zaman konuşmak istesem hep oradalar.
Tek bir kelimemi kendilerine çarpıp;
Her seferinde ağzıma zehir akıttılar.

Kırıldım artık, mecalim kalmadı.
Kimse yorgun bedenimi gelip almadı.
Kayalara sıkışmış sarsak bir beden.
Tuz kokan; ağzı kanlı...

Sivri, sarp kayaların arasında
Boğuşuyorum hala yaşamla...
Düşlerimi kıran dalgakıranda
Kelimeler bedenimi yiyen zehirler.
Kırıldım yeterince, öldüm bir kaç kere...
Hiç görünmeyen bir delikte
Parçalanmış bin kere,
Kelimeleriyle bıçaklanmış...

Paramparça düşlerinin peşinden koşmuş,
Koşarken düşmüş,
Daha düşerken gömülmüş...
Umutlar her seferinde!