Zafer İçin
Büyük generallerin çöküşleri de yükselişleri gibi muhteşem olmuştur tarih boyunca. Romalı Varus Orta Avrupa'yı dize getirdikten sonra İmparator Augustus'un gözdesi olmuş, Teutoburg Ormanı'nda üç lejyonu Alman yerlilere kurban verince de kafasını koltuğunun altına alıvermiştir. Yarbay Custer kızılderililere karşı pek çok zafer kazanmış (o konuya girmeyelim) bir West-Point mezunuydu ve bir gün çok büyük bir general olması bekleniyordu. Tabii Little Big Horn'da iki bin süvarisiyle birlikte canından olmasaydı. Mareşal Montgomery Kuzey Afrika'da Rommel'e üstünlük sağlayınca İngiltere'de ulusal kahraman ilan edildi. Market Garden Operasyonu'ndan sonra ise bir taburun komutasını bile alamadı.
Büyük general lafı geçince Napolyon'un ismini anmadan geçmek olmaz elbette. Bir elini ceketinin içinden çıkarmayan ve paraya büyük önem veren lider, savaşmayı bilmeyen bir milletten ordu kurup Paris'ten yola koyularak Moskova önlerine kadar başarıdan başarıya koşmuş, Fransız devrimini Kıta Avrupası'na yaymıştır. Hakim olduğu dönemi o kadar çok etkilemiştir ki, kendi dönemindeki savaşlara "Napolyon Savaşarı" ismi verilmiştir. Tabi tüm bunlar ömrünün son yıllarını tanrının bile unuttuğu bir adada hasta bir şekilde sürgünde geçirmesine engel olamamamıştır.
Peki ben neden bu yazıya böyle bir başlangıç yaptım? Bunun iki nedeni var. Birincisi oyunumuzun adının "Cossacks II: Napoleonic Wars" oluşu, ikincisi de bu oyunun kaderinin de büyük generallerle benziyor oluşu. Hem de çok.
Gerekli olan...
Hatırlarsanız ilk Cossacks çıkalı bir hayli zaman geçti. İlk oyunu benim emektar P200 MMX'te çalıştırırdım. O kadar fazla zaman geçti yani. Gel zaman git zaman pek çok yama ve eklenti çıktı ilk oyuna. CDV ve GSC ise işin suyunun çıktığını geç farkettiler ve bir hayli zaman sonra ikinci oyunu çıkaracaklarını duyurdular. Türlü erteleme haberleri ile birlikte ikinci oyun da bir hayli gecikmeyle çıktı ve geldi karşımıza (demek ki hakikaten bayağı zaman olmuş). Maalesef kaderi de pek çok beklenmiş ve gecikmeyle gelmiş oyun ile aynı oldu. Nasıl mı?
Beklenip geciken oyunlar çıktıklarında çok dezavantajlı bir durumda olurlar. Herşeyden önce teknolojileri geciktikleri süre kadar eski olur. Yapımcı ekip de sürekli artan bir baskı altında olduğu için pek çok ayrıntıyı istemeden atlar ve sonuçta nispeten eski ve eksik bir oyun çıkar karşımıza. Bu durum yamalarla kurtarılmaya çalışılsa da artık çok geçtir. Oyunumuz hayal kırıklığı yaratmış oyunlar kervanındaki yerini almıştır bile. Bu durum malesef Cossacks II'de de farklı değil.
Üç şey
İki CD'lik bir oyun için hayli uzun bir kurulum safhasından sonra oyuna girdiğimizde eski GSC oyunları ile hemen hemen aynı olan bir ana menü karşılıyor bizi. İlk eğitim görevini seçtiğinizde uzun bir yükleme süresinden sonra (768MB RAM'im olmasına rağmen bayağı bekledim) oyuna girdiğimizde şaşırıp doğru oyunu alıp almadığımızı soruyoruz kendimize. Bu sakın ilk oyun olmasın? Merak etmeyin bu oyun yeni, yani öyle olması gerekiyor en azından. Evet, maalesef aradan bu kadar zaman geçmesine rağmen görsel olarak neredeyse aynı oyun ile karşı karşıyayız. Aslında grafikler üç boyutlu, ancak GSC öyle bir yöntem kullanmış ki bazı durumlar dışında bunu fark etmek çok zor. Hatta sadece yer kaplamaları üç boyutlu diyebilirim. Birimlerde yine aynı tas aynı hamam. Aradan geçen bunca zamana yazık diyor insan.
Sesler de yine görsel yetersizlikle uyum içinde. Ses efetkleri bazı durumlarda yetersiz kalıyor ve müzikler bir süre sonra öyle sıkıyor ki menüden kapatıveriyorsunuz. Birim seslendirmesi kayıplarda, bazı patlama efektleri ise kulak tırmalayan cinsten. Müzikleri kapattıktan sonra "Neden bir adım daha ileri gitmeyeyim?" diye soruyor insan kendine. Atmosferi sağlayan en önemli etkenlerden ikisi böylece camdan dışarı uçuvermiş oluyor.
Ancak aradan bu kadar zaman geçince mutlaka birkaç yenilik oluyor. Artık oyunda sadece birim çeşitliliği ve sayısı değil zafer yolunda belirleyici olan. Birliklerinizin moralini yüksek tutmalı ve çatışma anında atış menzillerini ve güçlerini en iyi şekilde kullanmalısınız. Aksi takdirde zafer uzak bir hayalden ibaret oluyor. Birliklerin sevk ve idaresi burada çok büyük önem taşıyor ve bu biraz da olsa keyif katıyor oyuna. Özellikle multiplayer keyifli olacağa benziyor.
Bazı detayların ön plana çıkması güzel olmuş. Hem gerçeklik hissi hem de taktiksel çeşitlilik artıyor Cossacks II ile. Birliklerinizin moralinden tecrübelerine, yorgunluklarından başlarındaki komutanın özelliklerine, bulundukları bölgenin bitki örtüsünden yükseklik ve eğimine kadar her şey zafer kazanıp kazanamayacağınızı belirliyor. Ancak maalesef taktiksel çeşitlilik ve keyif Cossacks'ı kurtarmaya yetmiyor.
Para, Para, Para
Bu kadar eski görünen grafikler sakın sizde hızlı çalışacak bir oyun izlenimi yaratmasın. Yüklemeler sırasında kitap bile okunabiliyor. Bununla birlikte nedenini anlayamadığım, tahminen bir veya birkaç bugdan kaynaklanan takılmalar var oyunda. Ama ben takılma diyince sakın kesik kesik oynandığını düşünmeyin. Oyun bir süreliğine gayet güzel çalışıyor ancak sonra bir takılıyor pir takılıyor. Burada oyunun beş-on dakika arası bir zamanda donmasından bahsediyorum ve bu çok can sıkıyor. Ama böylece oyun esnasında beslenme sorununuz olmuyor. Artık iyi mi kötü mü olduğu tamamen nereden baktığınıza bağlı. Takılmalar, yavaşlama, vasat görsel ve işitsel özellikler ve uzun mu uzun yükleme süreleri oyundan daha da fazla soğutuyor insanı. Sayıca az olan yenilikler kurtarmaya yetmiyor Cossacks'ı.
Bu kadar beklediğimize değmiş mi diye sorarsanız cevabım maalesef "Hayır" olur. Aradan geçen sürede GSC çok daha iyi işler yapabilirdi ve böyle beklenen bir oyuna yazık olmazdı. Ancak şu haliyle Cossacks II sadece seriyi takip edip sevenleri kısa süre memnun edecek durumda. Kısacası, bir general daha geçti tarihin sayfalarından sonu iyi olmayan...
Artılar: Taktiksel çeşitlilik, küçük yenilikler
Eksiler: Aynı oyunun makyajlısı, geriye kalan her şey
[youtube=425,350]jH6nilh1dxw[/youtube]
02 Ocak 2008, 02:33:47
