Cem Yılmaz küçükken

[_EtZe_]

Ben cocukken cok salaktim.

Edip Akbayram'in ismini Edi zannederdim. Yani o, benim icin "Edi
Pakbayram"di.

Ablama, "Nasil olup da koca bir gunu canin s ıkı lmadan evde oturarak
geciriyorsun?" demistim. "Buyuyunce insanin cani sokakta oynamak
istemezki" cevabini vermisti. Uzunca bir sure buyuyup buyumedigimi anlamak
icin kendime, "Canin sokakta oynamayi istiyor mu?" diye sormustum.

Annem erkegin cinsel organini "pipi" kadininkini "kutu" olarak tanimlamisti. O zamanlar TRT'de Cenk Koray'in sundugu "Tele Kutu" diye bir yarisma vardi. Yarismacilar, "Hayir Cenk Bey. Ben kutumu acmak istiyorum" deyince kosarak odadan kacardim.

Sabahlari kalktigimda aklimin hala yerinde olup olmadigini anlamak
icin 2+2, 3+4 gibi toplama islemleri yapardim. Sonuclar dogru olunca da
cok sevinirdim.

Fenerbahçe ismindeki takımın en büyük oldu ğunu zanneder onu tutardım.
Aklım başıma gelince Cimbom'a döndüm.

Dedemle parka gittigimiz bir gun TRT'ciler cekim icin oradaydi. Beni
oynarken cektiler. Yayin gunu bizim aile jeneriginde gozuktugum cocuk
programini izlemek icin televizyon basina gecti.Kendimi ekranda
gorunce, "Beni niye parkta unuttunuuuz?" diye gozyaslarina bogulmustum.

"Geri vites" kavramim yoktu. Sofor, kolunu koltuga atip arkaya
dogrubakinca araba otomatikman geri geri gidiyor zannederdim.

Benden buyuk kuzenlerim dondurmacilarin dondurma kulahlarinin sivri
kismiyla kulaklarini karistirdigini soylemisti. Inanmistim. Hala da
kulahlarin sivri kisimlarini yemem. cope atarim.

Babaannem bir gun gelirse sevdigim dizilerin olmadigi bir gun gelsin istiyordum.

Abimle Karaoglancilik oynardik. O Karaoglan olurdu, beni de Bizans
askeri yapardi. Sonra evire ceviredoverdi. cok muhim bir sey
yaptigimi sandigim icin canim yansa bile hic sesimi cikarmazdim.

Yesil ve siyah zeytinin ayri agaclarda yetistigini sanirdim.

Bulmacalardaki, "Annenin erkek kardesi" kismina dayimin bes harfli
ismini sigdirmaya calisirdim.

Anaokulunda patates baskisi yapmayi ogrenmistik. O kadar hosuma
gitmisti ki, evde duvarlara, masa ortulerine filan basmistim.Ancak
sanat merakim annemin yeni aldigi beyaz etege patatesi yapistirmamla son
bulmustu.Hem gonlunu almak hem de el koydugu patateslerime kavusmak
icin dahiyane bir fikirle ogretmenimin yanina gittim. "Annem" yazisini
patatese oydurttum. Sevincle eve gelerek soyundum. Renkli boyalara
batirdigim patatesi vucudumun her tarafina bastim. Sonra da annemin
karsisina gectim. Beni o halde gorunce aglamaya baslamisti.

Madonna ile Maradona'yi kardes zannederdim. Kendi kendime, "Bunlarin
babasi ne sansli be. Bir cocugu futbolun krali,biri muzigin kralicesi"
derdim

Birinden ozur diledigim zaman Allah'in bana bir ozur verecegini
sanirdim. Sakat olacagimi dusunup hemen "diledigim ozru " geri alirdim.

Kurban Bayrami'nda toplanan derilerden ucak yapildigini sanirdim.
Ucaklarin dis yuzeyinin bu derilerle kaplandigi icin Turk Hava Kurumu'nun
topladigini dusunuyordum. Ucak kacirma filmlerinde silahla ates
edildiginde ya da bomba patladiginda, "Ayyy! Deri delindi!" derdim.
"Gil" diye konusanlari fakir zannederdim.

Annem banyodan ciktiktan sonra babamin soyledigi, "Sihhatler olsun"
lafini "Saatler olsun" diye anlardim. Bunun da, "Banyoda amma cok
kaldin"gibi bir sey demek oldugunu sanip babamin anneme kizdigini dusunurdum.
Annemin buna karsin niye sadece, Sagol" dedigini merakederdim. "Ne
kibar kadin, derdim.

[Gri]

Çoğu çocuğun yaptığı şeyler bunlar ama Cem Yılmaz iyi yorumluyor basit şeyleri bile, bu yüzden komik zaten.

[_EtZe_]

Gerçektende öle Cem Yılmaz ın zekasına hayranım