Atlarken

[Gri]

ATLARKEN
Dilim gibi sessiz olma vakti artık.
Nefesimi susturma vakti,
Soğukta...
Belki biraz yüzerim bu akşam boğazda.
Hiç görmediğim bir gülüş varken suratımda
Ve dalmadığım kadar derine dalarken
Hiç atlamadığım kadar yüksek bir tramplenden.

Evet bir korkağım ben.
Gelecekle yüzleşmekten korkan.
Ama cesurum da.
Tanrı gelecekten daha az korkutuyor beni...
Çünkü ben gelecekten daha anlayışlı buluyorum
                                                          -Tanrı'yı
Ve daha isterik,
Çünkü beni yaratmış...
Biraz eğlenmek, biraz da üzülmek için.
Yani insanları anlayabilmek için.

Bakalım,
Atlarken iki yakamızı bir araya getiren ilmekten
Ayağım kayıp sırt üstü geri mi düşeceğim?
Yoksa bir transatlantiğin
Buz gibi yüzme havuzuna mı?

Ya da sonunda bir işi doğru düzgün mü yapacağım?


Beceriksizliğimden bıktığım anlardan birisinde yazmıştım bunu sanırım.